Νέα ήττα γνώρισε η ομάδα μας σε ένα παιχνίδι που από το ξεκίνημα του φάνηκε ότι δύσκολα θα μπορούσε να ακολουθήσει το ρυθμό των αντιπάλων η ομάδα μας. Το τελικό αποτέλεσμα φαντάζει φυσιολογικά και ο προβληματισμός για την εικόνα της ομάδος γίνεται ολοένα και εντονότερος. Πλέον θα πρέπει να συμβιβαστούμε όλοι με την εικόνα του φετινού ΑΡΗ και με τα νέα δεδομένα που έχει φέρει στην ομάδα η παρουσία του Β.Αγγέλου που όπως φαίνεται δύσκολα θα αντέξει στην ηλεκτρική καρέκλα του προπονητή του ΑΡΗ μας.
Για ακόμη ένα παιχνίδι η παγκόσμια πατέντα του Β.Αγγέλου να μην ξεκινάει με τα δυνατότερα του όπλα εγκλωβίζοντας την ομάδα σε ένα κακό ξεκίνημα συνεχίστηκε και σήμερα. Ο μόνιμα ντεφορμέ Καραποστόλου και ο άπειρος Μποχωρίδης ξεκίνησαν και πάλι αντι για τους Πάσαλιτς και Βεργίνη που δικαιωματικά θεωρούνται τα βασικά γκαρντ της ομάδος. Αυτή τη φορά το πείραμα του Αγγέλου κράτησε μόλις 3.30' όπου αντί να εκμεταλλευτούμε το μέτριο ξεκίνημα του Απόλλωνα το μόνο που καταφέραμε ήταν να μείνουμε κοντά στο σκορ. Ενώ και σε όλη την διάρκεια του αγώνα έκανε τραγική διαχείριση του υλικού με παίκτες να ξεχνιούνται στον πάγκο, άλλοι να κάθονται στον πάγκο χωρίς λόγο και άλλοι να μένουν εκτός δωδεκάδας χωρίς λόγο σε ένα πρωτάθλημα που και ο κάθε πικραμένος και ατάλαντος μπασκετμπολίστας την έχει δει Τζόρνταν. Στα 3.30' του πειράματος ο ΑΡΗΣ πέτυχε 3 πόντους όσους ακριβώς και τα λάθη σε αυτό το διάστημα όπου επιθετικά έδειχνε χαμένος. Για καλή μας τύχη τα 3 χαμένα λέιαπ(το ένα κάρφωμα) του Απόλλωνα και 1 χαμένη βολή σε συνδυασμό με το τυχερό τρίποντο του Ασημακόπουλου καταφέραμε να μην την πάθουμε όπως στις προηγούμενες μας ήττες όπου από τα πρώτα 5' τα παρατούσαμε και φάνηκε ότι ίσως σήμερα να βλέπαμε κάτι διαφορετικό. Σε αυτό βοήθησε η βελτιωμένη εικόνα στην άμυνα, τα μπλοκ άουτ και η δύναμη στα ριμπάουντ που ήταν στοιχεία που έλειπαν από τον ΑΡΗ μας στα προηγούμενα παιχνίδια. Δυστυχώς όμως όσο καλή άμυνα και αν παίζεις στο μπάσκετ που δεν υπάρχει ισοπαλία πρέπει αναγκαστικά να βάλεις και κανένα καλάθι για να κερδίσεις. Οι παίκτες μας έδειχναν τόσο χαμένοι στην επίθεση που σε όλους όσους έβλεπαν το παιχνίδι εύλογα γεννήθηκε η απορία του τι γίνεται καθημερινά στις προπονήσεις και ποιό ήταν αυτό το σύστημα που τόσο πολύ επέμενε ο Αγγέλου στα τάιμ άουτ αλλά δεν εφαρμοζόταν ποτέ. Ενώ οι Χαρίσης και Σαρικόπουλος είχαν μια μικρή υπεροχή κάτω από το καλάθι είναι χαρακτηριστικό ότι την πρώτη σωστή πάσα κάτω από το καλάθι την πήρε ο Σαρικόπουλους μόλς 20'΄ πριν την λήξη του ημιχρόνου. Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε ακόμη και ο τρόπος με τον οποίο "έπαιζαν" το σκριν στην κορυφή της ρακέτας αφού αντί να περάσει ο παίκτης μέσα ή να κάνει την κλασσική κίνηση ο ψηλός προτιμούσαν να περάσουν την μπάλα έξω. Έτσι όπως εξελισσόταν το παιχνίδι όλοι μας με το που είδαμε τον Απόλλων να ξεφεύγει το σκορ καταλάβαμε ότι δύσκολα να γλιτώσουμε τον διασυρμό. Η φιλότιμη προσπάθεια στην άμυνα και κάποια εύστοχα σουτ από την στιγμή που συμβιβάστηκαν οι παίκτες μας με την ιδέα της ήττα κράτησαν το σκορ σε ανεκτά επίπεδα χωρίς όμως να μπουν σε κάποιο σημείο στην διεκδίκηση της νίκης.
Το συμπέρασμα που βγαίνει από το σημερινό παιχνίδι είναι ότι με τις συνθήκες που επικρατούν στην ομάδα δύσκολα να δούμε κάτι διαφορετικό και ότι ο ΑΡΗΣ το μόνο που μπορεί να πετύχει είναι μια εύκολη παραμονή στην κατηγορία. Δυστυχώς ο Β.Αγγέλου δείχνει πολύ λίγος για να αλλάξει κάτι ενώ φαίνεται να έχει δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα με το πειραματικό του ξεκίνημα και την περίεργη χρησιμοποίηση-αχρήστευση των Χάντ και Τσιάρα που τους βάζει μέσα απλά για να τους βάλει... Πλέον ο διοίκηση καλείται να βάλει τα πράγματα στην θέση τους για να μην στράφι όλη η προσπάθεια τους εκτός γηπέδου. Όσο για εμάς όπως τα αδέρφια από την Πάτρα, την Αθήνα και τα άλλα μέρη που έκαναν μια ωραία κιτρινόμαυρη κερκίδα στο κλειστό του Απόλλωνα έτσι και εμείς ότι και να γίνει θα είμαστε στο Παλέ. Όσοι αντέχουμε φυσικά...
ΥΓ. Δηλαδή αν ο Αγγέλου ήταν προπονητής στον Παναθηναϊκό θα ξεκινούσε χωρίς τον Διαμαντίδη? Ή είδε τον Ίβκοβιτς να κατεβάζει την ομάδα με τους Σλιούκα και Μάντζαρη αντί για τον Σπανούλη και τον Λο?